فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ . و همچنان آهسته مىرود تا به ميل سبز رسد كه بر گوشهء مسجد است . و بايد كه به مقدار شش گز مانده باشد تا آنجا رسد به شتاب رفتن آغاز [ كند ] تا وقتى كه بدان دو ميل ديگر رسد . بعد از آن آهسته مىرود تا به مروه رسد و بر آنجا رود و روى در صفا كند و همان دعا و ذكر كه بر صفا خوانده بود و گفته ، مىگويد و مىخواند . و چون ذكر تمام كند بر مروه ، يك نوبت سعى تمام شد . بعد از آن از مروه فروآيد و به صفا رود ، چون به صفا رسد بر همان موجب كه ياد كرديم بر صفا رود و به همان دعا و ذكر مشغول شود . و اين دو نوبت باشد از سعى به نزديك امام شافعى - رحمة الله عليه - ، اما به نزديك امام ابو حنيفه - رحمة الله عليه - يك نوبت باشد و سعى به نزديك او از اركان حج نيست . بر همين منوال كه ياد كرديم هفت نوبت سعى كند و ختم بر مروه كند به مذهب امام شافعى - رحمه الله ، و به مذهب امام ابو حنيفه - رحمة الله عليه - بر صفا كند . 205 - و اين سعى قدوم به نزديك امام شافعى سنت است ، اما بعد از وقوف به عرفات آن سعى از اركان حج است به نزديك او . و طهارت در سعى سنت است و در طواف واجب . و سعى بعد از وقوف اگر نيارند اين سعى به جاى آن بنشيند ، از آنكه شرط سعى ركن آن است كه بعد از طواف باشد خواه طواف سنت باشد ، خواه فرض . 206 - آداب وقوف به عرفات ؛ بايد كه چون قافله روز عرفه به عرفات رسد ، غسل كند و نماز پيشين و ديگر بهم جمع كند تا به دعا مشغول تواند بود و هر دعايى كه ياد داشته باشد مىخواند . و اگر آن دعا كه در احيا است بر خواند ، نيكو باشد . 207 - و خوب‌ترين ذكرى كه در اين روز گويد ، ذكر لا إله الا الله است و از وقت زوال تا وقت بيرون رفتن از حدود عرفات - و آن وقت غروب است - پيوسته بايد كه استغفار مىكند و به دل توبهء نصوح مىكند و بر تقصيرات گذشتهء خود مىگريد و در حق مىگريزد . 208 - و در روز عرفه در عرفات ، اگر روزه ندارد بهتر باشد تا به